ماه قرآن

     رمضان راز دلم را به سحر گفت ، ولی

     مرغ شب نغمه ی خود طور دگر گفت ، ولی

     صوت و آوای مؤذّن به فضا می پیجید

     شیخ و ملّا همه از روز گذر گفت ، ولی

   
   آن شب از مهر تراویح دلم پر شده بود

     پند پردل  که چو حلوا و شکر گفت ، ولی

  
     بوی ریحان بهشتی همه جا  می آمد

     روح او شاد که از روز سفر گفت ، ولی

   
    تو پر از قدر ، شب قدر ، تو خود ، قدر بدان

    ماه قرآن چه خوش از ترک کپر گفت ، ولی

  
   خوش نظر می کند آن روز به رویت سبحان

    که عزیزی شعر با  دیده ی   تر گفت ، ولی